بسم الله الرحمن الرحيم

موضوع امام‏شناسي و التزام به پيروي از مقام امامت و ضرورت وجود يک رهبر اسلامي واجد شرائط در هر زماني، تنها مربوط به شيعه و يک گروه خاصي نيست، بلکه واقعيتي است که ريشه عميق اسلامي دارد و مسلمانان با انواع فرقه‏گرائي و مذاهب گوناگون عقيدتي و فقهي، همه و همه معتقد و معترف به آن بوده و هستند.

مسئله‏ي مهدويت در اسلام آنچنانکه شيعه مطرح مي‏کند يکي از اصيل‏ترين پايه‏هاي تداوم اسلام و شرط اساسي انقلاب جهاني اسلام و پيروزي و حاکميت همه جانبه آئين قرآن بر ديگر آئينها و حکومتهاي جهان است.

نام: محمد

پدر: امام حسن عسکري (ع)

مادر: نرجس [1] .

در اينجا توجه خوانندگان ارجمند را به يک موضوع مهم جلب مي‏نماييم و آن اينکه:

اصل مسئله مديت در اسلام مانند مسئله امامت که در پيشگفتار بدان اشاره کرديم يک مسئله اتفاقي بين همه مذاهب عقيدتي و فقهي اسلام است.

با توجه به اينکه مجموعه «نهج البلاغه» از ديدگاه حديث، ادب و تاريخ از عالي ترين درجه‏ي اعتبار و سنديت [1] برخوردار مي‏باشد، و سخنان برگزيده باب مدينه العلم رسول الله، امام اميرالمومنين ارواحنا فداه در اين کتاب، بيانگر اسلام راستين و بر گردان شيوائي است از قرآن کريم، اين سوال مطرح مي‏شود که: موضوع مهدويت در

نخست فهرس از سخنان امام را که پيرامون امام، رهبر، خليفه، مسئول، زمامداري بر مسلمانان، ايراد فرموده، و در مراتب ياد شده در زير [1] خلاصه مي‏گردد، به آگاهي خوانندگان ارجمند رسانده، آنگاه به بحث و بررسي آنچه در رابطه با مهدويت در اسلام و پيشگوئي از ظهور و قيام فرزندش حضرت مهدي (ع) و تحقق يافتن حکومت

خطبه 100 صبحي صالح/ 146

و خلف فينا رايه الحق، من تقدمها مرق، و من تخلف عنها زهق، و من لزمها لحق، دليلها مکيث الکلام، بطي‏ء القيام، سريع اذا قام، فاذا انتم النتم له رقابکم، و اشرتم اليه

«يعطف الهوي علي الهدي، اذا عطفوا الهدي علي الهوي، و يعطف الراي علي القرآن اذا عطفوا القرآن علي الراي، حتي تقوم الحرب بکم علي ساق، باديانوا جذها، مملوءه اخلافها، حلوا رضائها، علقما عاقبتها».