هنگامى كه حضرت مهدى(ع) قيام كند، همه ناصبيان و دشمنان اهل بيت را بر آن حضرت عرضه مى كنند. اگر به اسلا م اقراركردند، آنان را رها مى كند وگرنه به قتل مى رسند، يا آنان را به پرداخت جريه هم چنان كه اهل ذمه مى پردازند ملزم مى كند. (1) مرحوم مجلسى مى گويد: شايد اين حكم، مربوط به آغاز قيام باشد زيرا ظاهر روايات اين است كه از آنان جز ايمان پذيرفته نمى شود و اگر نپذيرند، كشته مى شوند(2) ابو بصير مى گويد:
به امام صادق (ع) عرض كردم: رفتار امام مهدى (ع) با ناصبى ها وكسانى كه با شما دشمنى دارند، چگونه خواهد بود؟ فرمود: ابا محمد در دولت و حكومت ما، مخالفان بهره اى نخواهند داشت. خداوند براى ما خون هاى شان را در آن هنگام حلال خواهد كرد، ولى امروز خون شان بر ما و شما حرام است(3)
1. بحار الانوار ج52 ص 372.
2. مرآة العقول ج 26 ص160 .
3. بحار الانوار ج 52 ص 367 به نقل از چشم اندازى به حكومت مهدى (ع) طبسى ص 47 01
