زمينى كه مسلمانان به زور شمشير ازكفارگرفته و به قلمرو حكومت خويش در آورده باشند گويند.
چنين زمينى ملك امام و متعلق به عموم مسلمين است و در عصر حضور جز به اذن امام نمى توان در آن تصرف كرد.
ولى در عصر غيبت، محل خلاف است كه آيا مسلمانان، آن را مالك مى شوند و قابل نقل است، يا به گونه اباحه در آن تصرف مى كنند و نقل و انتقال، به تبع آثار متصرف خواهد بود.(1)
ا.معارف ومعاريف ج 9 ص552
