از آنچه در خُلق آن حضرت گذشت و آنچه در نداها مىآيد مىتوان مطلب را درك كرد. و نيز در بحار از شيخ نعمانى از حضرت ابوجعفر باقرعليه السلام روايت شده كه فرمود: گويا مىبينم كه اين دين شما از شما روىگردان و در خون خود غوطهور است، و هيچ كس نتواند آن را به شما بازگرداند مگر مردى از اهل البيتعليهم السلام كه هر سال دو بار بر شما بخشش خواهد كرد و هر ماه دو نوع روزى به شما خواهد داد. در زمان او به شما حكمت عطا مىشود به حدّى كه زن در خانه خودش نشسته باشد و از روى كتاب خدا و سنّت پيغمبرصلى الله عليه وآله حكم نمايد
و در حديث ديگرى از آن حضرتعليه السلام آمده كه: تمام اموال دنيا از ظاهر و باطن زمين به نزد آن جناب جمع مىگردد و به مردم گفته مىشود: بياييد اين چيزى است كه شما به خاطر آن خويشاوندىتان را قطع كرديد و خونهاى به ناحق ريختيد و در راه به دست آوردن آن حرامها مرتكب شديد. پس آن حضرت ثروتى به آنها مىبخشد كه هيچ كس پييش از او چنين نبخشيده باشد. (بحار الانوار: 390/52)
و از پيغمبر اكرمصلى الله عليه وآله روايتى از طريق عامّه منقول است كه فرمود: مردى نزد مهدى مىآيد و مىگويد: به من عطايى فرماى. پس به مقدارى كه آن شخص بتواند حمل نمايد، لباسش را پر مىكند. (بحار الانوار: 88/51).
و در حديث ديگرى از طريق آنها آمده كه: پولها در آن هنگام انباشته است كه شخصى برمىخيزد و مىگويد: اى مهدى! به من چيزى بده. مىفرمايد: برگير. (بحار الانوار: 88/51).
و در غاية المرام از طريق آنها از رسول اكرمصلى الله عليه وآله روايت است كه در حديث ابوسعيد خدرى آمده: پولها و اموال در آن روز انباشته خواهد بود. كسى كه به نزد او مىآيد و درخواستى دارد، آنقدر كه بتواند حمل كند، به او مىدهد. (غاية المرام: 698).
و در حديث ديگرى از ابوهريره آمده كه گفت: رسول خداصلى الله عليه وآله فرمود: در آخر الزمان خليفهاى خواهد بود كه بىشماره بخشش مىكند. (غاية المرام: 698).
مىگويم: در بحث كرم آن جناب مطالبى مناسب با اين خواهد آمد، ان شاء اللَّه تعالى و چه خوش گفتهاند:
بَنَتِ المَكارِمُ وَسَطَ كَفِّكَ مَنْزِلاً** فَجَمِيعُ مالِكَ لِلأَنامِ مُباحٌ
وَإِذَا المَكارِمُ أَقْفَلَتْ أَبْوابَها** يَوْماً فَأَنْتَ لِقُفْلِها مِفْتاحٌ
مكارم اخلاق ميان كف دستت منزل گرفتهاند، [گويى ]پس همه مال تو براى مردم مباح است و اگر روزى مكارم درهاى خود را قفل كند و ببندد، پس تو براى آن قفلها كليد هستى : و ديگرى گفته
هُوَ البَحْرُ مِنْ أَيِّ النَّواحِي أَتَيْتَهُ** وَلُجَّتُهُ المَعْرُوفُ وَالبِرُّ ساحِلُهُ
تَعَوَّدَ بَسْطَ الكَفِّ حَتّى لَوْ أَنَّهُ** أَرادَ انْقِباضاً لَمْ تُطِعْهُ أَنامِلُهُ
فَلَوْ لَمْ يَكُنْ فِي كَفِّهِ غَيْرَ نَفْسِهِ** لَجادَ بِها فَلْيَتَّقِ اللَّهَ سائِلُهُ
او دريا است از هر طرف [كه خواهى ]به سوى او آيى، و امواجش نيكى و كرانهاش احسان است.
به گشاده دست بودن عادت كرده، به طورى كه اگر بخواهد دست خود را ببندد انگشتانش يارى نمىكنند.
و اگر هرآينه در كَفَش چيزى جز روانش نباشد، همان را خواهد بخشيد، پس درخواست كنندهاش (بايد از خدا بترسد )و پروا كند كه هر چيزى از او نخواهد
إِنَّ الَّذِي خَلَقَ المَكارِمَ حازَها** فِي ذاتِ آدَمَ لِلإِمامِ القائِمِ
همانا آنكه نيكىها را آفريد، همه آنها را در ذات آدمعليه السلام براى امام قائم - عجّل اللَّه فرجه الشريف - فراهم آورد.
و از پيغمبر اكرمصلى الله عليه وآله روايتى از طريق عامّه منقول است كه فرمود: مردى نزد مهدى مىآيد و مىگويد: به من عطايى فرماى. پس به مقدارى كه آن شخص بتواند حمل نمايد، لباسش را پر مىكند. (بحار الانوار: 88/51).
و در حديث ديگرى از طريق آنها آمده كه: پولها در آن هنگام انباشته است كه شخصى برمىخيزد و مىگويد: اى مهدى! به من چيزى بده. مىفرمايد: برگير. (بحار الانوار: 88/51).
و در غاية المرام از طريق آنها از رسول اكرمصلى الله عليه وآله روايت است كه در حديث ابوسعيد خدرى آمده: پولها و اموال در آن روز انباشته خواهد بود. كسى كه به نزد او مىآيد و درخواستى دارد، آنقدر كه بتواند حمل كند، به او مىدهد. (غاية المرام: 698).
و در حديث ديگرى از ابوهريره آمده كه گفت: رسول خداصلى الله عليه وآله فرمود: در آخر الزمان خليفهاى خواهد بود كه بىشماره بخشش مىكند. (غاية المرام: 698).
مىگويم: در بحث كرم آن جناب مطالبى مناسب با اين خواهد آمد، ان شاء اللَّه تعالى و چه خوش گفتهاند:
بَنَتِ المَكارِمُ وَسَطَ كَفِّكَ مَنْزِلاً** فَجَمِيعُ مالِكَ لِلأَنامِ مُباحٌ
وَإِذَا المَكارِمُ أَقْفَلَتْ أَبْوابَها** يَوْماً فَأَنْتَ لِقُفْلِها مِفْتاحٌ
مكارم اخلاق ميان كف دستت منزل گرفتهاند، [گويى ]پس همه مال تو براى مردم مباح است و اگر روزى مكارم درهاى خود را قفل كند و ببندد، پس تو براى آن قفلها كليد هستى : و ديگرى گفته
هُوَ البَحْرُ مِنْ أَيِّ النَّواحِي أَتَيْتَهُ** وَلُجَّتُهُ المَعْرُوفُ وَالبِرُّ ساحِلُهُ
تَعَوَّدَ بَسْطَ الكَفِّ حَتّى لَوْ أَنَّهُ** أَرادَ انْقِباضاً لَمْ تُطِعْهُ أَنامِلُهُ
فَلَوْ لَمْ يَكُنْ فِي كَفِّهِ غَيْرَ نَفْسِهِ** لَجادَ بِها فَلْيَتَّقِ اللَّهَ سائِلُهُ
او دريا است از هر طرف [كه خواهى ]به سوى او آيى، و امواجش نيكى و كرانهاش احسان است.
به گشاده دست بودن عادت كرده، به طورى كه اگر بخواهد دست خود را ببندد انگشتانش يارى نمىكنند.
و اگر هرآينه در كَفَش چيزى جز روانش نباشد، همان را خواهد بخشيد، پس درخواست كنندهاش (بايد از خدا بترسد )و پروا كند كه هر چيزى از او نخواهد
إِنَّ الَّذِي خَلَقَ المَكارِمَ حازَها** فِي ذاتِ آدَمَ لِلإِمامِ القائِمِ
همانا آنكه نيكىها را آفريد، همه آنها را در ذات آدمعليه السلام براى امام قائم - عجّل اللَّه فرجه الشريف - فراهم آورد.
پاورقي وجود ندارد
