یا مجیر

براى آن که نطفه ابراهیم علیه السلام منعقد نشود، نمرود فرمانى صادر کرد که زنان را از شوهرانشان جدا سازند و به طور کلى آمیزش زن و مرد غدقن گردد تا بدین وسیله از انعقاد نطفه آن پسر خطرناک (در آن سال ) جلوگیرى شود.
این فرمان اجرا شد و مامورین و دژخیمان آشکار و نهان نمرود همه جا را تحت کنترل شدید خود درآوردند و براى اینکه این فرمان به طور دقیق اجرا شود زنان را در شهر نگه داشتند و مردان را به خارج از شهر فرستادند. ولى در عین حال ، (( تارخ )) پدر ابراهیم علیه السلام با همسرش تماس ‍ گرفت و کاملا به دور از کنترل ماموران ، با او همبستر شد و نور ابراهیم علیه السلام در رحم مادرش منعقد گردید. ^(۹۱)
دومین فرمانش نیز صادر شد: (( ماماها و قابله ها و هر کس در هر کجا که توانست زنان باردار را تحت کنترل و مراقبت قرار دهد و هنگام زایمان ، کودکان را بنگرند، اگر پسر بود کشته و نابود گردانند و اگر دختر بود زنده بگذارند. این فرمان حتما باید اجرا شود. براى متخلفین از اجراى فرمان مجازات شدید در نظر گرفته شده است . حتما... حتما... ))
کنترل شدید در همه جا اجرا گردید. جلادان خون آشام نمرود در همه جا حاضر بودند. نوزادان پسر را مى کشتند و نوزادان دختر را زنده مى گذاشتند. ^(۹۲) مادر ابراهیم علیه السلام بارها توسط ماماها و قابله هاى نمرودى آزمایش شد ولى چیزى نفهمیدند، و این از آن جهت بود که خداوند رحم مادر ابراهیم علیه السلام را به گونه اى قرار داده بود که نشانه باردارى آشکار نبود. ^(۹۳) همه جا سخن از کشتن نوزادان پسر بود و جاسوسان نمرود این موضوع را با مراقبت شدید دنبال مى کردند. در چنین شرایط سختى پدر ابراهیم علیه السلام بیمار شد و از دنیا رفت .
(( بونا )) مادر شجاع و شیر دل ابراهیم علیه السلام خود را نباخت و همچنان با امداد الهى به زندگى ادامه داد. با اینکه فشار زندگى لحظه به لحظه بر او شدیدتر مى شد و همواره سایه هولناک دژخیمان تیره دل و بى رحم را مى دید تسلیم نمرودیان نشد و تصمیم گرفت خود را معرفى نکند و نوزاد خود را پس از تولد، با کمال مراقبت مخفى گاهها حفظ نماید.
آرى ، گرچه فرمان نمرود ترس و وحشت عجیبى در مردم ایجاد کرده بود ولى مادر ابراهیم علیه السلام با توکل به خداى یکتا، تصمیم گرفت تا بر خلاف این فرمان ، کودک خود را از گزند خون آشامان نمرودى حفظ نماید.