فرعون (رامسیس دوم ) طاغوت خودسر و مغرور مصر بود. او مردم را به دو طبقه مستضعف و مستکبر (بردگان و اشرافیان ) به نام سبطیان و قبطیان ، تقسیم نموده بود. قبطیان همان فرعونیان بودند که در اطراف فرعون به هوسبازى و عیش و نوش و ظلم و ستم سرگرم بودند و همه اختیارات کشور در دست آنها بود.
ولى به عکس سبطیان طبقه پایین اجتماع و ستمدیدگان بودند که همواره زیر چکمه و چنگال فرعونیان ، رنج مى بردند.
موسى علیه السلام و بنى اسرائیل از سبطیان بودند ولى فرعون از قبطیان .
به این ترتیب نژادپرستى عجیبى در کشور مصر و اطراف ، حکمفرما بود و قبطیان مى خواستند همین وضع ادامه یابد.
چهارصد سال این وضع نابسامان ادامه یافت تا اینکه خداوند بر بنى اسرائیل لطف کرد، پیامبرى به نام موسى علیه السلام فرستاد تا آنها را از زیر یوغ استعمار و استثمار فرعونى نجات بخشد.
در همین ایام ، یک شب ، فرعون در عالم خواب دید آتشى از اطراف شام شعله ور شده و زبانه مى کشد و به طرف مصر مى آید و به خانه هاى قبطیان مى افتد و همه آن خانه را مى سوزاند و سپس کاخها و باغها و تالارهاى آنها را فرا مى گیرد و همه را به خاکستر و دود تبدیل مى نماید.
فرعون در حالى که بسیار وحشتزده شده بود از خواب برخاست و در غم و اندوه فرو رفت . ساحران ، کاهنان و دانشمندان تعبیر خواب را به حضور طلبید و به آنها گفت : (( چنین خوابى دیده ام ، تعبیرش چیست )) .
یکى از آنها گفت : (( چنین به نظر مى رسد که به زودى نوزادى از بنى اسرائیل به دنیا مى آید و واژگونى تخت و تاج فرعون و نابودى فرعونیان به دست او انجام مى شود. )) (۱۴۴)
