دوست داشتـن خـاندان پـیامـبر یک فـریضه الهى است بر مـردم چـنانکه مـى فرماید : قل لا اءسئلکم علیه اءجرا الا المودّه فى القربى .
(( بگو از شما مزد و پاداشى در برابر انجام رسالت بجز دوستى و محبت خویشاوندانم نمـى خـواهم ))
و پـیامـبر گـرامـى نیز بکرات امت را به دوستى و محبت درباره حسنین سفـارش و تـوصیه فـرمـوده و آنها را از دشمنى با آنان برحذر داشته ، چنانکه سلمان فـارسى روایت مـى کند که از رسول خدا صلى الله علیه و آله شنیدم که درباره حسن و حسین مى فرمود : اءللهم انى احبهما و احب من اءحبتهما .
(( یعـنى خـدایا مـن حسن و حسین را دوست مى دارم و هر که آنها را دوست بدارد او را دوست خواهم داشت . ))
و همچنین فرمود: من اءحب الحسن و الحسین اءحببته و من اءبغضته اءبغضه الله و من اءبغضه الله دخل النّار.
(( هر کس حسن و حسین را دوست بدارد من او را دوست مى دارم و کسى که من او را دوست بدارم خدا او را دوست مى دارد و کسى که خدا او را دوست بدارد وارد بهشتش مى کند و هر کس آن دو را دشمـن بدارد مـن او را دشمـن مـى دارم و کسى که من او را دشمن بدارم خدا هم او را دشمن خواهد داشت و جایگاه چنین کسى دوزخ است . ))
و نیز ابن مـسعـود روایت مـى کند که رسول خـدا صلى الله عـلیه و آله و سلم مـشغـول نماز بود حسن و حسین آمدند و در حالى که حضرت در سجده بود بر پشت مبارکش سوار شدند رسول اکرم وقتى سر از سجده برداشت با ملاطفت و مهربانى آنها را پائین آورد و در سجده دوم نیز همـان عـمـل تـکرار شد وقـتـى رسول خدا از نماز فارغ گشت آنها را در آغوش کشید و فرمود: من اءحبنى فلیحب هذین .
(( هر کس مرا دوست دارد باید این دو را هم دوست بدارد.(۱۵) ))
ابى عوانه به سند خود از رسول خدا روایت مى کند که فرمود:
ان الحسن و الحسین عـلیهمـاالسلام شنفا العرش و انّ الجنه قالت یا رب اءسکنتنى الضعـفـا و المـساکین ، فـقال الله تعالى لها: اءلاترضین اءنى زینت ارکانک بالحسن و الحسین ، قال فماست کما تمیس العروس فرحا.
پـیامـبر اکرم صلى الله عـلیه و آله و سلم فـرمود: (( حسن و حسین دو گوشواره عرش خـدایند، و بهشت به خـدا عرض کرد: بارالها مرا مسکن ناتوانان و بینوایان قرار دادى ؟ ))
خـدا فـرمـود: (( آیا خـشنود نیستى از اینکه ارکان تو را به حسن و حسین زینت داده ام پس بهشت مانند عروس از خوشحالى بر خود بالید. ))
