سید احمد رشتى گوید : عازم سفر حج بودیم ، در یکى از منازل بین راه حاجى جبار که جلودار قافله بود نزد ما آمد و گفت : این منزل که در پیش داریم ترسناک است ،  زودتر آماده شوید تا به همراه قافله باشد و  از ما جدا  

حسن بن عبداللّه گوید: در زمان غیبت صغراى امام علیه السلام سلطان وقت مرا به شهر قم فرستاد تا حاکم آن شهر باشم . در بین راه که حرکت مى کردیم چشمم به شکارى افتاد و بدنبال آن حرکت کردم تا اینکه از همراهان و لشکریان خود دور شدم و به نهرى رسیدم . در این هنگام اسب سوارى که سر و صورت خود را با عمامه اى سبز بسته بود و فقط دو چشمش پیدا بود بسوى من آمد و نام مرا به زبان آورد و گفت : اى حسن !