یا مجیر

معاویه سخن حساب شده را در بین مردم مطرح کرد که در ظاهر بیان ویژگیهاى اخالقى برخى از طوایف بوده بود. او گفت : طایفه بنى هاشم انسانهایى بخشنده اند پس هر گاه فردى از بنى هاشم دست از بخشش بردارد شباهت خود را به طایفه خویش ازدست داده است .
و (زبریها) بردبارند پس هر گاه یکى از آنها بردبارى خود رااز دست بدهد شباهتى به خود ندارد.
و (مخزومى ها) به تکبر معروفند و هرگاهخ کسى از آنها این صفت را نداشته با شد به طایفه هود شباهت ندارد.
این سخن معاویه به امام حسن علیه السلام رسید: حضرت فرمود: چه زیرکانه سخن گفته است تت تتاو خواسته است که بنى هاشم اموال خود را ببخشند فقیر گردند و این فقر سبب ضعف آنها شود وزبیرهاى جنگ براه اندازند و سرگرم شمشیر کشى گردند و یکدیگر را نابود کنند و مخزومى ها با تکبر بر دیگران مورد کینه آنها گیرند ولى بنى امیه برد بارى کنند و مورد محبت مردم قرار گیرند.