یا مجیر

امام على (ع): سیب بخورید که معده را پاکسازى مى کند.^(۲۱۸)
امام صادق (ع): سیب ، خوش بو کننده ى معده است .^(۲۱۹)
۳. امام صادق (ع): سیب ، موجب گشایش معده مى گردد. سیب بخورید که حرارت بدن را پائین مى آورد؛ درون را سرد مى کند و تب را از بین مى برد.^(۲۲۰)
۴. امام صادق (ع): به تبداران خود سیب بدهید که هیچ چیزى سودمندتر از سیب نیست .^(۲۲۱)
۵. اگر مردم مى دانستند چه چیزى در سیب نهفته است ، بیماران خود را به غیر آن درمان نمى کردند. سیب ، سودمندترین چیز براى قلب است و آن را شست و شو مى دهد.^(۲۲۲)
۶. مردى از سرزمین وبازده ، نامه اى به امام صادق (ع) نوشت و از اوضاع آنجا خبر داد. امام در جواب نوشت : ((سیب بخور)). او انجام داد و عافیت یافت .^(۲۲۳)
۷. شخصى به امام صادق (ع) گفت : ((اگر کسى از ما مریض شود، پزشکان او را به پرهیز، توصیه مى کنند)). امام فرمود: ((اما ما خاندان پیامبر، به جز خرما از چیز دیگرى پرهیز نمى کنیم و با سیب و آب سرد، درمان مى کنیم )).^(۲۲۴)
۸. درست بن ابى منصور مى گوید: در یک روز تابستانى ، نزد امام صادق (ع) رفتم . ظرفى پر از سیب سبز جلوى حضرت بود. گفتم : ((فدایت شوم ! مردم از این بدشان مى آید. شما چگونه مى خورید؟)). فرمود: ((شب گذشته ، تبدار شدم . کسى را فرستادم آن را تهیه کرد و برایم آورد و از آن خوردم . سیب ، تب را ریشه کن مى کند و حرارت بدن را پایین مى آورد)).
وقتى نزد خانواده خود بازگشتم ، آنان تبدار بودند. به آنان سیب دادم و تب آنها، ریشه کن شد.^(۲۲۵)
۹. امام کاظم (ع): سیب براى چند چیز سودمند است : زهر، افسون ، دیوانگى ناشى از جنّیان اهل زمین و بلغمى که چیره شده است . هیچ چیزى ، زودتر از سیب ، اثربخش نیست .^(۲۲۶)
۱۰. پیامبر (ص): سیب را ناشتا بخورید که شست و شو دهنده معده است .^(۲۲۷)
۱۱. پیامبر (ص): چهار چیز بر عمر انسان مى افزاید:... و خوردن سیب در سحرگاهان .^(۲۲۸)
۱۲. امام باقر (ع): هر گاه خواستى سیب بخورى ، ابتدا آن را بو کن و سپس بخور که اگر چنین کنى ، همه دردها و عارضه ها از بدنت بیرون مى رود و هر آنچه از جانب ارواح ^(۲۲۹) پدید آمده است ، آرام مى گیرد.^(۲۳۰)
۱۳. در هفته اول ، عروس را از خوردن شیر، سرکه ، گشنیز، و سیب ترش باز دار. زیرا رحم را نسبت به آوردن بچه ، عقیم و سرد مى سازد... و قاعدگى زن را قطع مى کند و موجب بیمارى اش مى شود.^(۲۳۱)
۱۴. زیاد قندى مى گوید: با برادرم به مدینه رفته بودیم که دیدیم مردم ، خون دماغ مى شوند و پس از دو روز مى میرند. برادر من نیز گرفتار خونریزى بینى شد. نزد امام کاظم (ع) رفتم و خواستار دارویى شدم . امام فرمود: ((به برادرت سیب بخوران )). به او سیب دادم و خونریزى اش قطع شد.^(۲۳۲)