یا مجیر

۱. امام صادق (ع) از بشیر پرسید: ((بیمارانتان را با چه چیزى مداوا مى کنید؟)) بشیر گفت ((با این داروهاى تلخ )). امام فرمود: ((اگر کسى از شما مریض شد، کمى شکر سفید را بساب و بر روى آن آب سرد بریز و به مریض بده . خدایى که درمان را در تلخى قرار داده است ، مى تواند درمان را در شیرینى هم قرار بدهد.^(۲۳۷)
۲. امام کاظم (ع): براى تب ، ده درهم ^(۲۳۸) شکر را در آب سرد بریزید و ناشتا بخورید.^(۲۳۹)
۳. ابراهیم جعفى مى گوید: نزد امام صادق (ع) رفتم . پرسید: ((چرا رنگت پریده است ؟)). گفتم ((دچار تب رِبع شده ام ))^(۲۴۰). حضرت فرمود: ((شکر را بساب و در آب حل کن و آن را در حال ناشتا و همچنین در ابتداى شب بخور)). آن کار را انجام دادم و دیگر آن تب برنگشت .^(۲۴۱)
۴. مردى از وبا شکوه کرد. امام صادق (ع) فرمود: سلیمانى بخور، اولین کسى که شکر درست کرد، سلیمان بن داود بود.^(۲۴۲)
۵. امام کاظم (ع): نیشکر، گرفتگى هاى عروقى و عصبى را برطرف مى کند و هیچ گونه درد و زیانى در آن نیست .^(۲۴۳)
۶. امام کاظم (ع): سه چیز است که هیچ گونه زیانى ندارد: انگور رازقى ، نیشکر، سیب لبنانى .^(۲۴۴)
۷. امام رضا (ع): شکر طبرزد^(۲۴۵)، بلغم را به طور کلى از بین مى برد.^(۲۴۶)
۸. امام باقر (ع): شکر طبرزد، براى هفتاد بیمارى مفید است و بلغم را ریشه کن مى کند.^(۲۴۷)