امام صادق(ع): اگر کسی از شما بخواهد دارای حالتی شود که همه خواستههایش را خداوند برآورد باید از همه مردم ناامید باشد و هیچ امیدی جز خداوند نداشته باشد پس اگر خداوند چنین حالتی را در قلب او بیابد چیزی از خدا نخواهد مگر اینکه برآورد. (وسائل الشیعه)
پیامبر اکرم (ع): شخصی به پیغمبر(ع) عرض کرد دوست دارم دعایم مستجاب شود. حضرت فرمود: خوراک خود را پاک کن و سعی کن حرام وارد شکمت نشود.
امام صادق(ع) فرمود: هنگام دعا قلب خود را متوجه خداگردان و چنان گمان داشتهباش که خواستهات در آستانه در حاضر و آماده است.
پیامبر اکرم(ع) فرمود: دعا کنید در حالی که یقین و اطمینان داشته باشید که دعای شما مستجاب خواهد شد.
امام صادق(ع): مردی از بنیاسرائیل مدت سیوسه سال دعا میکرد و از خدای خود فرزندی پسر میخواست همین که دید دعایش مستجاب نمیشود خطاب به خدا نموده گفت: خدایا نمیدانم من از تو خیلی دورم که صدای مرا نمیشنوی یا با این که نزدیکی و میشنوی در عین حال پاسخم نمیدهی. در این هنگام کسی به خواب او آمده گفت: سرّ مستجاب نشدن دعایت این است که بدزبانی میکنی و در حالی دعا قلبت آشفته و ناپاک است و نیتت ناشایسته و ناجور اگر میخواهی دعایت مستجاب شود این هر سه عیب را از خود دور کن.
یعنی خوش زبان باش و قلبت را پاک و پاکیزه نموده قلباً از خدا بترس و بپرهیز و نیتت را سالم نما (خوشبین و امیدوار به رحمت خدا باش). پس از این جریان آن مرد تصمیم گرفت به سفارشها عمل کند. اتفاقاً در نتیجه عمل به آن دستورها خداوند پسری به او مرحمت نمود.
