یا مجیر

(( عثمان بن مظعون )) ، از یاران بسیار خوب پیامبر اسلام صلى الله علیه و آله بود.
او مدتى روزها را روزه مى گرفت و شبها را به عبادت به سر مى برد. روزى همسرش نزد رسول خدا آمد و گفت : شوهرم عثمان بن مظعون ، روزها روزه مى گیرد و شبها را به عبادت و شب زنده دارى به سر مى آورد.

انقلاب حضرت مهدى (ع) هم چون دیگر انقلاب ها، بدون مقدمه وزمینه سازى به وجود نمى آید، بلکه در آستانه ظهور، حرکت هایى پا مى گیرد وزمینه را براى ظهور آن حضرت فراهم مى آورد .
بخش عمده اى از روایاتى که درباره رویدادهاى پیش از ظهور ویاران حضرت مهدى (ع)آمده است، درباره ایران و ایرانیان است که با تعبیرات گوناگونى مانند: اهل فارس، عجم، اهل خراسان، اهل قم، اهل طالقان، اهل رى و... بیان شده است.

مسأله مهدویت در نهج البلاغه از دو نظر قابل بررسى است.

یکى از دیدگاه ملاحم وپیشگویى هاى امام(ع)ودیگر مربوط به آینده جهان است.

در سحر پانزدهم شعبان سال ۲۵۵ هجرى قمرى در شهر سامرا حضرت مهدى(ع)چشم جهان را روشن کرد.

شب نیمه شعبان، شب بسیار مبارکى است و امام باقر(ع) فرمودند: آن شب پس از لیله القدر، بهترین شب ها است. (۱)در شب نیمه شعبان، خواندن دعایى سفارش شده است که مطلع آن چنین است:

این ماه براى سالک الى اللّه ، بسیار با ارزش است . یکى از شب هاى قدر، در این ماه مى باشد. همچنین ولادت حضرت حجه بن الحسن العسگرى (علیه السلام ) نیز در این ماه واقع شده است . همچنین این ماه ، ماه پیامبر (صلى الله علیه و آله و سلم ) مى باشد.
از مراقبات این ماه :